DÜNYA

Hamı bir biçimdə yaranmayıb lələ,
Birimiz eləyik, birimiz belə.
Əlindən qurtaran olmayıb hələ,
Kəsib bənd-bərəni, gədiyi dünya.



Zalımın, nadanın yüzünü yedi,
Axırda çoxları sözünü yedi.
Neçə hökmdarın özünü yedi,
“Sözdə” dürmək kimi yediyi dünya.




Eşitmədi Teymurləngin sözünü,
Yer üzündən yox eylədi izini.
Yerə qoydu İsgəndərin dizini,
Qürurla “mənimdi” – dediyi dünya.



Sücaət, duy dərin, fikirləş dərin,
Kim tutub saxlayıb ömrün təkərin.
Allahdan allahlıq istəyənlərin,
Çox verib əlinə düdüyü dünya!